अबबबब……..अमित शाहांच्या एका जेवणाची किंमत १ कोटी ३९ लाख !

अमित शाह यांच्या रायगड दौरा बनला चर्चेचा विषय ; राजकीय वर्तुळात टीकेची झोड

जनसूर्या मीडिया

शेजारी मला म्हणाले, ‘निशाणेबाज, सभ्यता आणि शालीनता ही असा विचार करते की कोणाच्याही ताटाकडे पाहू नये.’ कोणी सोन्या-चांदीच्या कागदात गुंडाळलेल्या मिठाई खात असेल किंवा ५६ स्वादिष्ट पदार्थांचा आस्वाद घेत असेल, तिथे पाहण्याची गरज नाही

हिंदीत एक म्हण आहे – रूखी-सूखी खाय के ठंडा पानी पी, देख पराई चोपड़ी क्यों ललचाए जी! याचा अर्थ असा की जे मिळेल ते खा आणि थंड पाणी प्या पण दुसऱ्याच्या तूपाने लेपित रोटी पाहून मोहात पडू नका. प्रत्येकजण आपल्या नशिबाप्रमाणे जेवतो.

यावर मी म्हणालो, ‘तुम्हाला हे देखील माहिती आहे का की केंद्रीय गृहमंत्री अमित शहा यांच्या शाही थाळीची किंमत १.३९ कोटी रुपये होती.’ याबाबत राष्ट्रवादीचे (शरद पवार) आमदार जितेंद्र आव्हाड आणि स्वाभिमानी शेतकरी संघटनेचे नेते राजू शेट्टी यांनी जोरदार टीका केली आहे. आता तुम्हाला प्रश्न पडला असेल की अमित शहांचे जेवण इतके महाग कसे झाले! झालं असं की, रायगड किल्ल्यावर छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या पुण्यतिथी कार्यक्रमानंतर, अजित पवार गटाचे प्रदेशाध्यक्ष आणि खासदार सुनील तटकरे यांच्या निमंत्रणावरून अमित शाह सुतारवाडीला त्यांच्या घरी जेवणासाठी गेले.

शेजारी म्हणाले, ‘निशाणेबाज, यात काय चूक आहे!’ किल्ला चढण्याच्या कष्टानंतर भूक लागणे स्वाभाविक आहे. जर कोणी तुम्हाला प्रेमाने जेवणाचे आमंत्रण दिले तर तुम्ही तिथे नक्कीच जावे. भगवान श्रीकृष्ण विदुराच्या घरी गेले होते आणि त्यांनी जेवण केले होते आणि सुदामाचे पोहेही खाल्ले होते.

शेजाऱ्याने सांगितले, ‘निशाणेबाज, अमित शहा यांच्या हेलिकॉप्टरच्या लँडिंग आणि टेक-ऑफसाठी सुतारवाडीमध्ये १ कोटी ३९ लाख रुपये खर्चून हेलिपॅड बांधण्यात आला होता. यावरून तुम्हाला समजेल की हे जेवण किती महाग होते. जितेंद्र आव्हाड म्हणाले की, जर शहांना इतकी भूक लागली असती तर मी त्यांच्यासाठी पेणहून रायगडला जेवणाचा टिफिन आणला असता. यामुळे खर्च वाचला असता. सुनील तटकरेंच्या घरी एक वाटी आंब्याचा रस आणि एक मोदक खाण्यासाठी १.३९ कोटी रुपये खर्च झाल्याचे राजू शेट्टी म्हणाले.

परभणीमध्ये एका शेतकऱ्याने १.५० लाख रुपयांच्या कर्जामुळे आत्महत्या केली, त्याच रात्री त्याच्या पत्नीचाही मृत्यू झाला. मी म्हणालो, ‘प्रत्येक व्यक्तीचे नशीब एकमेकांपेक्षा वेगळे असते.’ कोणाला कुठे अन्न मिळेल, हे आधीच ठरवले जाते, म्हणूनच म्हणतात – ‘जो खाणार त्याचे नाव प्रत्येक दाण्यावर लिहिलेले असते, खाणारे खूप असतात पण देणारा फक्त राम असतो!’